Lifetime Achievement Award voor Henk Hermanns

Tijdens het DIPP Awards Gala Diner afgelopen zondagavond in Garderen heeft Henk Hermanns de Lifetime Achievement Award uit handen van voorzitter Pim van der Maden ontvangen.

De voorzitter dankte Henk voor zijn inbreng in de DIPP de afgelopen 18 jaar, waarin Henk velen met raad en daad bijstond en een ieder deel maakte van zijn enorme kennis van compositie en lichtvoering.
De kwaliteit van Henk blijkt ook uit het grote aantal (13!) Awards dat hij gewonnen heeft. Een prachtige lijst. Voorbeeld voor ons allemaal.

Voorafgaand aan de uitreiking werd er een film vertoond (gemaakt door Roy Wanders en Rob Sas) waarin de carriere van Henk getoond werd. In de pauze van deze film vertelde Rob Sas zijn persoonlijke ervaringen met Henk waarbij hij zijn bewondering voor deze markante fotograaf niet onder stoelen of banken stak. Henk en Barbara waren zeer verrast en nagenoeg sprakeloos.




Limburgs Dagblad 12.11.2009


bildeJe eerste professionele foto?
„Een man op een paard. Gefotografeerd op het grasveld voor station Kerkrade. Ik dacht dat ik een perfecte foto had. Die man ziet de foto en zegt: ‘Klote foto.’ Ik vraag: ‘Hoezo, je zit toch als John Wayne op het paard?’ Zegt die man: ‘Kijk naar de oren van het paard, die hangen naar achter.’ Sindsdien weet ik hoe ik een paard moet fotograferen.”



Je ouders hadden een fotozaak in Bleijerheide. Dus jij wilde beslist als kind al fotograaf worden?

„Op de vierde klas van de lagere school zongen we het lied over Michiel de Ruyter draaiend aan zijn grote wiel. Toen besloot ik dat ik zeeman wilde worden. Ik heb tien jaar op de grote vaart gezeten. Toen werd ik afgekeurd en met de diploma’s die ik had, kon ik in Kerkrade niets aanvangen. Mijn vader overleed en toen ben ik bij mijn moeder in de zaak gaan werken. Heb mijn diploma’s gehaald en de zaak overgenomen.”



Was het toen wel meteen liefde tussen jou en het fototoestel?

„De liefde voor het vak kwam geleidelijk. De grote omslag kwam in 1991, toen ik met fotograaf Jo Sprangers uit Ulvenhouten en vijftien andere collega’s een studiereis naar Engeland maakte. Daar ontdekte ik waarom Engelse foto’s vaak zo mooi zijn. Dat komt door de goede belichting.” Echtgenote Barbara vult aan: „Fotograferen is schrijven met licht. Als je dat niet beheerst, kun je geen goede foto maken.” Hij: „Niet voor niets zeggen de Engelsen: Try to find the window of light. Ik heb in Engeland het licht gezien.



Was fotografie veertig jaar geleden anders dan tegenwoordig?

„Behalve dat we van analoog naar digitaal zijn gegaan, is meer veranderd. Vroeger werd je als fotograaf vaak gevraagd om foto’s te komen maken als de kegelclub een prijs had gewonnen of wanneer een winkel werd geopend. Toen had je veel sociale fotografie. We fotografeerden het leven van de mensen. Begonnen bij de doop, dan de communie, het huwelijk, het vijftigjarig huwelijk en soms ook het overlijden.”



Wat fotografeer je het liefst?

„Naakte vrouwen”, zegt Barbara voordat Henk kan antwoorden. „Inderdaad, ik heb een grote voorliefde voor erotische fotografie. Daarmee heb ik enige naam gemaakt. Ik doe wel vijftig tot zestig sessies per jaar. Daarnaast ben ik altijd dol geweest op fotograferen van kinderen en dieren. Maar de absolute topper, zakelijk gezien, waren huwelijken en communiefeesten.”



Persfotograaf willen worden?

„Nee. Ik heb wel nieuwsfoto’s gemaakt voor weekblad Zuid-Limburger. Daarvoor kreeg ik niet betaald, maar mijn naam stond onder de foto. Dat was reclame voor de zaak.”



Kleur of zwart-wit?

„Zwart-wit, omdat je dan niet wordt afgeleid door kleuren.”



Wat is er zo mooi aan portretfotografie?

„De mens. Ik heb eerst een gesprek met mijn klanten. Dan kijk ik goed. Hoe hij of zij beweegt, kijkt, de uitdrukking van het gezicht. En vervolgens probeer ik het mooiste uit die persoon te halen. Eerst maak ik een polaroid. Daarmee laat ik de klant zien hoe het ongeveer gaat worden en dan begint de sessie.”



Beschrijf je mooiste foto ooit?

„Dat was een blond Duits meisje. Heel knap, maar ontevreden. Ze zei dat ze haar neus, borsten, kortom alles zou veranderen als ze geld genoeg had. Ik heb een erotisch portret gemaakt en vervolgens haar laten zeggen: ‘Wat ben ik een mooie vrouw!’ Dat was ze ook.”


Door Wiel Beijer
 

Valid XHTML and CSS.